Auteur: KinoniKids (Pagina 1 van 6)

Mirte (dochter van Annet) in Oeganda!

Mijn eerste ervaringen met Oeganda – Kinoni,

Na veel verhalen gehoord te hebben over Oeganda, Kinoni en de apex school, Caphas en Edith te hebben ontmoet in Nederland, kreeg ik steeds meer zin om dit alles met mijn eigen ogen te bewonderen. Hoe leuk is het om dit samen met mama en Carla te mogen doen.

Na drie bijzondere en indrukwekkende weken weer terug in Nederland; probeer ik kort op te schrijven wat ik meegemaakt heb in Oeganda. In de eerste week waren de voorbereidingen voor het nieuwe semester in volle gang. Maandag 27 januari ging de school beginnen en was de start van het klasje met kinderen met een beperking, 12 kinderen in een klas.

Samen met teacher Kevin en teacher Edith probeerden we ons zo goed als mogelijk voor te bereiden, de kinderen werden nog eens aandachtig doorgenomen. We gingen shoppen in Masaka. De timmerman kwam langs voor nieuwe tafels, stoelen, kast en prikborden. De klas werd gezellig ingericht en we keken uit naar de komst van de kinderen.

Maandag 27 januari: Ik spreek samen met Kevin en Edith af dat ik om 8.00 mee ga in de schoolbus om te kinderen op te halen vanaf huis. Als een echte m’zungu(blanke) stond ik om 8.00 klaar. Maar 8.00 werd 8.30 wat niet ongebruikelijk is in Oeganda. Vol goede moed vertrokken we met de bus. We waren nog geen twee meter buiten het hek van de apex school en kwamen al vast te zitten in de modder. Met veel steken, draaien en aanwijzingen van de gard, nog eens steken en draaien konden we onze trip vervolgen. Vol bewondering voor de chauffeur reden we door Kinoni. De smalste weggetjes met de diepste kuilen werden genomen. Ja, waar woont het kind…..geen adres…even hier en even daar vragen en uiteindelijk komen we bij het huisje terecht.

Elk huis zijn eigen verhaal. Het ene kind is al opgehaald door een andere bus. Bij het volgende kind is het niet gelukt om haar dochter klaar te maken voor school. Kind 3 nog net niet klaar en moeder hijst haar dochter snel in het uniform. Bij Desire blijkt moeder ziek hoorde we van de buurvrouw. De kinderen moeten voor zichzelf zorgen. Uiteindelijk komen we aan bij Apex met 4 kinderen, van de 12 en kan het klasje starten om 10.00 met 7 kinderen. Voor mij niet te bevatten, maar daar lijkt het de normaalste zaak van de wereld.

Wat een bijzondere ervaring om deze kinderen op school te zien. In Oeganda ongebruikelijk en dit is te merken. We worden nagekeken als we over het terrein lopen. Wanneer we bij de voetbalwedstrijd kijken is de voetbalwedstrijd ineens niet meer zo interessant maar wordt er vol bewondering naar de kinderen van de special need klas gekeken. Nu worden ze aangekeken, maar in ben ervan overtuigd dat ze over een aantal weken worden geaccepteerd. Hoe mooi is dat!!! Dat ook deze kinderen een kans verdienen om naar school te gaan.

‘s avonds bespreek ik met Caphas mijn dag. Hij vertelt mij dat het tijd nodig heeft, maar dat over twee weken alles strak in het gereel zit. De kinderen op tijd klaar staan en worden opgehaald. Op dat moment heb ik er nog een hard hoofd in. Het gezin van Desire blijft in mijn hoofd zitten, Caphas belooft mij om het gezin van Desire in de gaten te houden.

Na twee dagen ben ik terug in de special need klas en zie ik alle 12 de kinderen inclusief Desire, in uniform met een grote glimlach op zijn gezicht. Vol verwondering vraag ik Kevin hoe het kan dat Desire op school is, haar moeder was toch ziek? Kevin verteld mij doodleuk dat Desire een broerje of zusje heeft gekregen en dat moeder weer thuis is. Verbaasd maar ook opgelucht denk ik; Oeganda style!

Lieve groetjes, Mirte

Nieuwsbrief februari 2020

Voortgang bouw van de school

Januari is het laatste deel van de school geopend, klas 5,6,7 en het klasje voor kinderen met een beperking. Klas 5 is bezet en klas 6 gaat volgend jaar van start. In 2021 zullen alle klassen bezet zijn. De bouw van de kostschool is in volle gang. Naast de kostschool zal volgend jaar een latrine en een washok gebouwd worden. De aanleg van een voetbal/speelveld is voltooid. Wij willen Carlien bedanken voor de doel en de netbal palen. Er wordt volop gebruik van gemaakt.

Actie waterpomp

Wij zijn inmiddels officieel partner van Wilde Ganzen. Zij hebben ons financieel ondersteund bij de aanschaf van een schoolbus die ook ingezet wordt voor gemeenschapsactiviteiten. Op dit moment sparen we samen met Wilde Ganzen voor een waterpomp in de nabijheid van de school. De pomp kost 13.000 euro. Zij zullen voorzien in een derde van de kosten. Wij zijn op zoek naar organisaties die ons hierbij willen ondersteunen om dit bedrag bij elkaar te krijgen. Als u een idee heeft laat het ons dan weten! De pomp komt bij de school te staan zodat ook een gedeelte van de gemeenschap gebruik kan maken van deze waterpomp. We hebben inmiddels 3550 euro opgehaald.Wij willen De Pelgrimshoeve in Zoetermeer en de school ”Meulenrakkers” uit Ossendrecht bedanken voor dit mooie bedrag.

Donatie voetbalkleding

In Leimuiden heeft er een fusie plaats gevonden tussen drie scholen. Er is nu een basischool: “de Lei” genaamd. De basisschool “De Kleine Wereld” had speciaal voetbalkleding voor het jaarlijkse voetbaltoernooi gedoneerd door “Slagerij van der Meer” in Leimuiden. Door deze fusie was de kleding niet meer bruikbaar en werd de stichting benaderd met de vraag of wij dit konden gebruiken voor de school APEX in Oeganda. We hebben de kinderen van APEX hier erg blij mee gemaakt.
De eerste wedstrijd is inmiddels gespeeld en het veld kleurde volledig in de kleuren blauw en wit.

Brillenwinkel

Ieder jaar in januari gaan we weer naar Oeganda met heel veel brillen in de koffer. De mensen in Kinoni weten dit en wachten op onze komst. De brillen worden geschonken door heel veel mensen. De ouderen in Leimuiden willen we hiervoor bedanken. Ook de brillen winkel in Lisse ”Draaier” spaart voor ons de oude brillen, die we ophalen in de winkel. Dank je wel. Er was een enorme opkomst…jong en oud. We hebben 65 brillen uitgegeven. De rest van de brillen liggen in een klein winkeltje in Kinoni op de toonbank. Zo hopen we nog meer mensen blij te maken met een brilletje van hier. Mooi om te zien hoe een ieder de zelfgemaakte winkel verliet met een bril waardoor hij/zij beter kan zien.

Klasje voor kinderen met een beperking

De zomervakantie zit er weer op voor alle kinderen van APEX. Eind januari is de school weer open en zijn ze begonnen aan een nieuw schooljaar. Voor een aantal leerlingen is er een hele nieuwe wereld opengegaan want zij kunnen en mogen voor het eerst naar school! Er is een klasje geopend speciaal voor kinderen met een beperking. Wij als stichting zijn blij dat we ook deze doelgroep kunnen ondersteunen. Afgelopen najaar heeft Carlien in samenwerking met de counselers een selectie gemaakt van kinderen die in aanmerking komen voor deze klas, zij heeft heel wat huisbezoeken afgelegd in de community. Er is voor gekozen dat er in deze klas niet meer dan 12 kinderen komen, dit om ervoor te zorgen dat deze kinderen voldoende aandacht krijgen. Ook heeft Carlien zich ingezet om een geschikte leerkracht en assistente voor deze klas te vinden, en dit is gelukt! Tijdens ons bezoek in Oeganda hebben Carla en Mirte deze leerkracht en assistent ondersteund bij de inrichting van de klas, bij de dagindeling en activiteiten. Wij hebben ontzettend genoten van deze leuke bijzondere kinderen, ze hadden veel plezier in de klas. De kinderen in deze klas betalen geen schoolgeld, we zoeken nog sponsors voor het betalen van schoolgeld en voor de aanschaf van schommels. Het schoolgeld is 200,00 euro per jaar per kind.

Sponsorkinderen

Net als ieder jaar gingen we met een koffer vol met cadeautjes op weg naar Oeganda om de sponsorkinderen te verrassen. Alle kinderen kregen een katoenen tasje (foto) gedoneerd door ”Ons Tweede Thuis “ met een cadeautje erin. Alle kinderen kregen even persoonlijke aandacht, samen het cadeautje openmaken en kaartje lezen als deze was meegegeven. Het was weer leuk om te zien hoe creatief en met aandacht mensen de cadeautjes hadden uitgezocht. Allemaal bedankt hiervoor. We hebben alle kinderen blij kunnen maken. Bij de kinderen van nieuwe sponsors zijn we op huisbezoek geweest en hebben ook daar de tasjes uitgedeeld. Inmiddels hebben wij 77 sponsors die kinderen ondersteunen door schoolgeld voor hen te betalen. Er zijn nog meer kinderen die naar school willen, zegt het voort!

Wist u dat:

– Apex een klasje heeft geopend voor kinderen met een beperking
– Annet, Mirte en Carla afgelopen week terug gekomen zijn uit Oeganda
– Wij nog steeds actie voeren voor de aanschaf van een waterpomp
– Annet en Carla naar de goede doelenmarkt gaan op het Roland Holst College
– Wij een mooie donatie hebben ontvangen van Unesco Nederland
– Wij inmiddels 77 sponsors hebben
– Wij Wilma willen bedanken voor het maken van slabben.
– Iedereen willen bedanken die zich betrokken voelt en mee denkt in onze stichting!!
– Zondag 16 februari de kinonikids op televsie is in een uitzending van Wilde Ganzen. We zijn project van de week. Nederland 2 om 11.55……..kijkt u ook?

WEEBALE NNYO Hartelijk bedankt

Vriendelijke groeten,
Carlien, Carla , Theo en Annet

Carlien blikt terug op de afgelopen weken..

De speechday begint met een mars door de straten van Kinoni. De kinderen van de top klas en daarachter de rest van de school lopen achter de fanfare aan. Zij hebben een prachtige toga aan omdat ze vandaag kleuter af zijn en worden toegelaten tot de primaryschool. Een belangrijk moment op de scholen in Oeganda! De muziek gaat spelen en de hele school komt in beweging. Het is een prachtig gezicht en er staan onderweg talloze toeschouwers. De straten zijn schoon, want een dag ervoor hebben we met de hele school het vuil opgeruimd. Dat was een flinke klus, want er ligt wat hoor. Bij de school aangekomen weet ik niet wat ik zie. Er staan 20 partytenten opgesteld en er zitten zeker 1000 mensen te wachten op de chief guest. En dat ben ik deze keer. Wat een eer! Na het volkslied krijg ik een mooie plek achter een tafel met een bloemetje. Daar zit ik een paar uur te genieten van alle optredens van de kinderen. Natuurlijk wordt er gegeten. Uit grote emmers worden de borden vol geschept. Aan het eind van de lange dag mag ik mijn speech houden en de kinderen van de top klas promoveren. De cake wordt aangesneden, de nepsneeuw dwarrelt naar beneden….

Wat een feest!

Als je dit meemaakt krijg je nu niet direct de indruk dat er grote armoede is in Kinoni. Daar word ik de volgende dag gelijk mee geconfronteerd als we met Agnes naar het ziekenhuis willen. Ze wordt opgehaald met de schoolbus. Deze blijft steken in de modder en kan niet verder. Oma en Agnes moeten door de modder lopen naar de asfalt weg. Dit duurt zeker 2 uur. Onder de modder komen ze aan in Kinoni. In een restaurantje eten we eerst maar eens wat om bij te komen. Oma is nog nooit in een restaurant geweest en ook het gebruik van een vork is nieuw voor haar. Ze smikkelt wel lekker van de kippenpoot. In het ziekenhuis krijgen we het bericht dat Agnes 2 operaties moet ondergaan. Het wordt een hele organisatie want ze heeft naast oma niemand die voor haar zorgt. Ik hoop dat het goed komt. Caphas gaat zich er voor inzetten. Als we in het donker terug komen in hun huisje zitten we op de lemen grond in het donker. Gaten in dak en dicht getimmerde ramen…………..

Na de speechday begint de vakantie. De kinderen halen hun rapport op en kinderen in boarding rollen hun matras op, vullen hun koffer en gaan voor 2 maanden naar huis. Ik maak voor alle sponsors in Nederland een kopie van het rapport zodat zij op de hoogte blijven van de vorderingen. Op dit moment hebben we al ruim 70 sponsors!!! Ook voor Patrick is een sponsor gevonden. Hij mag in januari starten. Ook gaat hij mee met de andere kinderen naar de fysiotherapeut. Hij krijgt spalken en krukken. Bij zijn huis hebben we een rek gemaakt waar hij ook kan oefenen. Ook zijn leven gaat er anders uitzien.

In de laatste week hadden we drie sollicitanten voor de speciale klas. Ze hadden er alle drie zin in en hadden volgens ons ook de capaciteiten om deze klas te begeleiden. Helaas moesten we er dus twee teleurstellen. Maar één enthousiaste jonge meester is gevonden!! Meester Kevin en juf Edith als assistent, gaan de klas opstarten. Ik heb een dag met ze gezeten om het één en ander door te spreken. Het wordt een flinke uitdaging maar ze zien het helemaal zitten. Fijn dat het gelukt is.

Natuurlijk hopen we met z’n allen dat het een succes wordt en dat er nog meer kinderen met een beperking in aanmerking kunnen komen om naar school te gaan. In januari gaat Annet terug naar Kinoni en kan zij mij op de hoogte houden van de start van de nieuwe klas.

Mijn periode in Kinoni was intens. Ik heb mooie dingen kunnen doen maar heb ook kinderen achtergelaten die we (nog) niet hebben kunnen helpen. Ik zal ze nooit vergeten.

O ja, er waren mensen nieuwsgierig naar de jurk. Ik heb de mooiste uitgekozen. Een echte traditionele Oegandese jurk, een gomez. Let ook vooral op de accessoires.

Het is weer fijn om thuis te zijn. Er komt een gezellige tijd aan.

Ik wens iedereen een gelukkig kerstfeest en een mooi en gezond 2020.

Liefs Carlien

Speechday at APEX

Al een aantal weken werd er op APEX druk geoefend voor de speechday. De grote dag van het jaar.

Alle klassen bereiden zich op en top voor om zo goed mogelijk voor de dag te komen met een dans, een lied, een gedicht, een modeshow of een toneelstukje.

Voordat het zover was moesten eerst de toegangswegen tot de school schoongemaakt worden. Vrijdagochtend, op de laatste schooldag, gingen de kinderen in groepjes de straat op om al het vuil in grote witte zakken te doen. Iedereen een handschoen aan en opruimen. De politie en het leger was uitgerukt om te ondersteunen. Wat een happening. De omgeving zag er na de actie stukken schoner uit.

Zondagochtend werden de kinderen al vanaf 5 uur opgehaald om de grote dag te beleven. Eerst stond de mars op het programma. Op 1 kilometer van de school stond de fanfare opgesteld en daarachter alle kinderen van de school. De kinderen van de top klas (oudste kleuters) hadden allemaal een toga aan met zo’n mooie platte pet met een kwastje. Zij promoveerden vandaag officieel naar de primary afdeling. Dit is in Oeganda een belangrijk moment. Al marcherend achter de gezellige muziek liepen alle kinderen naar de school. Er werden onderweg zelfs nog acrobatische acts gedaan.

Op het sportveld van de school stonden zeker 20 mooi versierde partytenten opgesteld. Het stroomde vol met ouders en andere familieleden. Iedereen zag er prachtig uitgedost uit. Het programma liep gesmeerd. Achter de schermen werden de kinderen verkleed en opgesteld om alles zo vlot mogelijk te laten verlopen. En dat lukte. Wat een vrolijkheid en wat een verzorgde stukjes allemaal. Tussendoor was er eten voor iedereen. Uit grote plastic emmers werden de borden volgeladen met matoke, rijst en kip. Wat een feest.

Aan het eind van de dag kwamen alle kinderen van de top klas op het podium voor het officiële gedeelte. Door de chief guest werden zij toegelaten tot de primary school. Iedereen had een mooi certificaat gekregen en daar werd vrolijk mee gezwaaid. Tot slot werd de cake aangesneden en kon iedereen van de klas een stukje proeven.

De dag kwam ten einde maar niet voordat alle rapporten uit de klassen waren opgehaald. De kinderen die op de boardingschool zitten pakten hun koffer en matras en mogen voor 2 maanden naar huis. Op 27 januari begint het nieuwe schooljaar. Ook dan zal het nieuwe gebouw in gebruik worden genomen en zal de speciale klas van start gaan. Maar eerst lekker vakantie.

 

Carlien: “Het leven in Kinoni.”

Daar gaan we dan weer op pad. We dat zijn de directeur van de school, het dorpshoofd en ik. Met een grote Jeep, heel gênant, rijden we over de smalle paadjes. Hobbel de bobbel dwars door de bananen- en koffieplantages. We passeren mensen die van het land komen met grote trossen bananen op hun hoofd of mensen die een paar kilometer hebben gelopen om water te halen en een zware jerrycan dragen. En dan gaan ze ook nog op de knieën om ons te groeten. In de verte doemt er een klein lemen huisje op met wat scharrelende kippen en een paar geiten. Gevonden! We hebben een lijst van 25 kinderen die we allemaal gaan bezoeken. Mensen zijn blij als we komen. Gelijk wordt er een bankje geregeld want de “visite” mag natuurlijk niet op de grond zitten. Met grote hoopvolle ogen worden we aangekeken. We nemen de situatie op en hebben een hele lijst met vragen. Meestal weten de mensen niet wat er met hun kind aan de hand is. Velen zijn nog nooit in het ziekenhuis geweest. Terwijl de beperking heel ernstig kan zijn. Helaas van al deze bezoeken konden we slechts de helft selecteren. Het was een moeilijke beslissing, want je gunt alle kinderen een kans. Er is gekozen voor de kinderen die redelijk dicht bij de school wonen. Zij kunnen met de schoolbus makkelijk opgehaald worden. Soms is dat namelijk echt niet mogelijk. Dan wonen de kinderen in een dorp dat gedurende de regentijd met de bus niet te bereiken is. Om in zo’n dorp te komen moet je er wel met de brommer naar toe. Dus met de hoofdonderwijzer in een plensbui naar het dorp. Gezellig zaten we samen onder de poncho glibberend van de ene naar de andere kant van het pad. Zijn mooie gelakte puntschoenen zaten aan het eind van de trip onder de modder. De kinderen die hier wonen hebben enorme pech. Maar ook het meisje met de open wonden en de jongen die zijn benen niet kan strekken blijven achter in hun huisje. Zij kunnen nog altijd niet naar school. Wat triest en wat een rot gevoel. We zullen kijken wat we  op dit moment voor deze kinderen kunnen betekenen.

Wat een contrast met de blijdschap van afgelopen zaterdag. We vierden een feestje met zelfs Nederlandse pannenkoeken. ’s Morgens op een houtskoolvuurtje gebakken. De mooi aangeklede kinderen kwamen op school. Heel braaf zat iedereen in de bank aandachtig te kijken. De meesten zijn nog nooit naar school geweest. De kinderen zijn er. Nu nog een goede leerkracht vinden en dan kan de “special class” het nieuwe schooljaar  beginnen. Deze taak houdt mij flink bezig. Deze week gaan we langs de kinderen die niet geselecteerd zijn. Het zal niet gemakkelijk zijn om het nieuws te vertellen. We hopen in de toekomst meer kinderen een kans te kunnen bieden.

Naast het werk voor de nieuw klas ben ik lekker bezig op school en soms ook in de gemeenschap. De sponsorrun is gehouden. De kinderen hebben gerend om voetbal- en netbalpalen te verdienen. Wat een enthousiasme. 15 minuten rennen op soms losse sandalen, omdat er geen andere schoenen zijn.

Als ik het schoolplein oploop dan is het de laatste tijd een gezellige boel. Er wordt druk gerepeteerd voor de “speechday”. Overal schalt muziek en hoor je trommels. De laatste dag van het schooljaar gaan alle kinderen optreden. Het zullen voornamelijk dansjes zijn, want daar zijn ze enorm goed in. Hun heupen zitten toch losser dan die van ons. Zelfs de allerkleinsten dansen er vol overgave op los. Het is prachtig om te zien. Volgens de verhalen wordt het een gigantisch feest. Ook ik ben één van de genodigden. Dus ik moet de stad nog in voor een nieuwe jurk!!  In mijn beste Engels zal ik een mooie speech voorbereiden. Inmiddels raak ik er aan gewend.

Ook het ritje laatst met de nieuwe schoolbus was weer een ervaring. Deze bus heeft 14 zitplaatsen. Met 42 kinderen zat ik opgepropt achterin de bus. Geen enkel probleem. Alle kinderen zijn veilig thuis afgeleverd.

Julia heeft haar nieuw spalken gekregen. Ik had nog een jongetje meegenomen dat niet kan lopen of los kan staan. Dit is Goodness. Ook voor hem ziet de fysiotherapeut mogelijkheden. Dus de materialen die Julia niet meer nodig heeft gaan deze week naar Goodness en hij gaat een intensief oefenprogramma volgen. In januari mag hij naar school!! Wat een ander leven breekt er voor hem aan.

Ik heb nog en begrafenis bijgewoond. Wat een mensen. De hele gemeenschap loopt uit. Er is voor iedereen eten. Velen hebben hun matras meegenomen en blijven in de openlucht slapen. Er wordt ook volop gehandeld met allerlei producten. Ook al is er iemand dood, het is een heel levendig gebeuren.

Verder blijft het Afrikaanse leven mij verbazen. Neem nou de tijd. Terwijl ik dit verslag zit te typen zou ik om 9.00 uur worden opgehaald. Het is nu 11:00! Ik heb natuurlijk al even gebeld om te informeren …. I’m coming! Ik ben benieuwd. Dit gebeurt hier dagelijks. Een vergadering begint rustig een uur later. En iedereen die op tijd is, wacht het gelaten af. Voor mij niet te bevatten. Maar ik probeer mij aan te passen. Ik heb al heel wat puzzeltjes opgelost.

Het is de tijd van de sprinkhanen in Kinoni. Niet dat ik ze vaak zie springen maar ze zijn volop te koop als lekkernij. Natuurlijk ontkwam ik er niet aan om er ook één te proeven. Het is een gek idee maar ze smaakten niet slecht. Ik vond de gebakken mier minder.

Zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte van mijn dagelijkse leven hier. Inmiddels is het 12:00 uur en zal ik er nog een telefoontje aan wagen. Het komt vast goed. Africa time!!

Lieve groeten,

Carlien

Nieuwsbrief oktober 2019

Bezoek aan Kinoni

In september zijn Arnold, Annet en Carlien naar Kinoni afgereisd om de ontwikkelingen op de APEX school met eigen ogen te aanschouwen. Na een hartelijk welkom door de leerkrachten werden we rondgeleid. Wat een werk was er verzet. De nieuwe afdeling voor klas 5 t/m 7 was al in een zeer vergevorderd stadium.

In de klassen 1 t/m 4 werd er hard gewerkt en zagen wij de kinderen en de leerkrachten met veel plezier aan het werk. Ook de kleuterafdeling zag er prima uit en werd er volop geleerd. Kinderen zijn op dit moment examens aan het maken voor de ouderdag op 19 oktober.

Julia, voor de meesten bekend uit de vorige verslagen, is een meisje die vorig jaar naar school kwam in de rolstoel. Zij liep nu met krukken zelfstandig naar de schoolbus. Wat geweldig!!

De slaapzalen zagen er goed georganiseerd en hygiënisch uit. In elke zaal slapen 70 kinderen die worden begeleid door één matron. Er zijn 3 slaapzalen. In het weekend dragen de kinderen speciale kleding en kunnen de matrons de was doen. Over het hek hangen meer dan 200 uniformen te drogen die zij met de hand hebben gewassen. Best een uitdaging in de regentijd.

Bakkerij

Bij de school is een bakkerij gekomen. Elke dag wordt er voor de kinderen brood of koekjes gebakken. Dat is een traktatie voor de kinderen. De meeste kinderen krijgen dat thuis niet. Twee mensen zijn de hele dag werkzaam in de bakkerij.

Voortgang school

Er is hard gewerkt door de lokale bouwvakkers. In zeer korte tijd zijn er 7 lokalen gebouwd. Ze zijn nu in de afrondende fase. Daarna kan de schilder aan de slag. Vrolijke kleuren worden er gebruikt. In januari zal dit gebouw geopend worden. Klas 5 t/m 7 zal hier les krijgen. Er is ook één lokaal voor de kinderen met een beperking gereserveerd. In deze klas komen 10 kinderen met een beperking. We zijn hard bezig met de voorbereiding hiervan. Ouders en leerkrachten moeten voorgelicht worden. Er moeten kinderen geselecteerd worden en er zal een speciale leerkracht aangenomen worden. In Oeganda worden kinderen met een beperking nog vaak weggestopt in en achter de huizen. Mensen schamen zich en er zijn er velen die denken dat het een besmettelijke ziekte is. We proberen, door deze kinderen op school te laten komen, meer begrip te kweken voor deze vergeten groep. Gelukkig zien de mensen van APEX hier ook het belang van in.

Sponsoring kinderen

Wij zijn blij met alle nieuwe sponsors. Dit jaar hebben we er 18 nieuwe sponsors bij. Wat geweldig! Door de huisbezoeken bij deze kinderen hebben wij gezien dat het hard nodig is om deze kinderen een kans te geven. Wat een armoede troffen wij aan maar wat een blijdschap om naar school te mogen. Ook de cadeautjes werden ontzettend gewaardeerd.

De komende periode kijken we uit naar nieuwe sponsors voor de kinderen met een beperking. Kijkt u met ons mee. Voor informatie kunt u mailen naar info@kinonikids.nl.

2 jarig bestaan van Stichting KinoniKids

Tijdens het verblijf van Carlien, Annet en Arnold in Kinoni hebben we ons 2 jarig jubileum gevierd. In Massaka werd een lekkere taart gekocht en samen met Caphas en Edith werd dit jubileum gevierd. We zijn ontzettend trots op al het werk wat er in de afgelopen jaren is verzet.

Alle mensen die ons hierbij hebben ondersteund in wat voor vorm dan ook, willen we hartelijk bedanken voor hun bijdrage!

Bezoek van Joke en Rick aan APEX juni 2019

Joke en Rick sponsoren een tweeling die naar de APEX school gaan. Zij hadden een wens om deze kinderen te bezoeken. Zij hebben de daad bij het woord gevoegd en hebben de tweeling bezocht op school, ze hadden ballen en springtouwen mee voor de kinderen. Zij werden hartelijk ontvangen door Caphas en Edith en zijn met hen op huisbezoek geweest bij de tweeling. Joke en Rick hebben een bijdrage geleverd aan de watertank die geplaatst is bij de leerkrachten huisjes.
Namens de leerkrachten hartelijk bedankt daarvoor!

Pruimenactie van Roy

Roy, een jongen met een verstandelijke beperking, hield voor de KinoniKids een actie. Alle pruimen die uit de boom kwamen verkocht hij in zijn kraampje in Vriezekoop. Van de valpruimen maakte de buurvrouw jam. Van de opbrengst zijn leesboekjes gekocht.

Wat een mooie actie Roy!

Kerstmarkt

Ook dit jaar staan wij weer op de kerstmarkt in Leimuiden. Kom bij onze kraam kijken, want er zijn leuke dingen te koop. De opbrengst is bestemd voor onze stichting. Wij zien u graag bij onze kraam op 14 december.

Wist u dat:

* Er een mooi verslag is geschreven door Carlien die momenteel nog in Oeganda verblijft en daar van alles meemaakt.
* Dit verslag op onze website en op onze facebookpagina staat.
* Dat APEX een echt voetbalveld krijgt en het gras al ingezaaid is.
* Wij GS1 willen bedanken voor de laptops die wij van hen hebben ontvangen.
* Wist u dat Annet zelf in de rolstoel heeft gezeten tijdens de vlucht naar Oeganda!
* Dat wij 14 december op de kerstmarkt staan in Leimuiden, we zien u graag bij onze kraam.
* Wij weer een actie hebben voor de aanschaf van een waterpomp.
* Dat we op de goede doelen markt hebben gestaan in het Roland Holst College in Hilversum.
* Dat Annet, Carla en Mirte (dochter van Annet) in januari 2020 naar Kinoni gaan.

Pagina 1 of 6

Copyright © 2018 Kinonikids